دولت پاکستان در موقعیت دشواری قرار گرفته است. از یک سو، براساس توافق دفاعی «مکه» با عربستان سعودی و ترکیه، تعهداتی در زمینه دفاع مشترک دارد واز سوی دیگر هرگونه اقدامی در این زمینه، بالقوه میتواند پاکستان را با تنشهای داخلی مواجه کند.
بر اساس پیمان «مکه» حمله به هر یک از این کشورها، حمله به هر سه کشور تلقی خواهد شد. همزمان دولت پاکستان روابط نزدیکی با ایران دارد و نقش مهمی در مذاکرات بین ایران و آمریکا ایفا کرده است.
در داخل پاکستان هم حمایت قابلتوجهی از ایران و آرمان فلسطینیها وجود دارد و به این دلیل اقدام نظامی مستقیم پاکستان علیه حوثیهای مورد حمایت ایران میتواند پیامدهای داخلی برای دولت پاکستان به دنبال داشته باشد.
درگیری مستقیم با گروههای وابسته به ایران می تواند بسیاری از حامیان ایران در پاکستان به خصوص شیعیان این کشور را به خیابانها بکشاند.
به دنبال حملات وسیع پهپادی و موشکی چند روز گذشته حوثیهای یمن به عربستان سعودی، خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، به حوثیها هشدار داد که ادامه حملات آنها به خاک عربستان میتواند پیمان «مکه» را فعال کند.
همزمان وزارت خارجه ترکیه، عضو دیگر پیمان «مکه» در اطلاعیهای حملات حوثیها به عربستان را به شدت محکوم کرد.
ترکیه حمایت خود را از استقلال و تمامیت ارضی عربستان اعلام کرده است. اما این کشور بر خلاف پاکستان اشاره ای به فعال کردن پیمان «مکه» نکرده است.
اما آیا پاکستان میتواند به حوثیها حمله کند؟ از لحاظ نظری پاکستان می تواند برای دفاع از عربستان وارد جنگ شود. اما توافق «مکه» لزوماً پاکستان را ملزم به حمله مستقیم به یمن نمیکند.
پاکستان میتواند از طریق تقویت پدافند هوایی عربستان، همکاری اطلاعاتی، حفاظت دریایی یا دیگر اشکال حمایت نظامی به تعهدات خود عمل کند.
با توجه به ملاحظات داخلی پاکستان و تلاش این کشور برای حفظ روابط با تهران، حمله مستقیم پاکستان به مواضع حوثیها احتمالاً آخرین گزینه خواهد بود، نه نخستین واکنش.