آیا حاضرید ۵۸/۵ میلیون دالر برای زندگی در ساختمانی تاریخی و باریک نیویارک پرداخت کنید؟

ساختمان فلت‌آیرون با شکل مثلثی منحصربه‌فرد، نوک باریک، ستون‌های تزئینی و جزئیات ظریف معماری‌اش، بیش از یک قرن است که یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای شهر نیویارک به شمار می‌رود.

اما در هفت سال گذشته، این ساختمان زیر داربست‌ها پنهان بوده و نمای تاریخی آن از دید هزاران گردشگری که برای تماشای آن می‌آمدند، مخفی شده بود.

این بنا تحت یک پروژه بزرگ بازسازی داخلی و خارجی قرار گرفته و از یک ساختمان اداری با چیدمانی نه‌چندان مناسب، به مجموعه‌ای از اپارتمان‌های فوق‌لوکس تبدیل شده است. قیمت برخی از واحدهای جدید آن تا ۵۸/۵ میلیون دالر می‌رسد.

بر اساس داده‌های شرکت املاک منهتن میامی، در حال حاضر تنها ۲۱ واحد مسکونی در نیویارک وجود دارند که قیمت‌شان از این رقم بالاتر است و بالاترین رتبه متعلق به یک اپارتمان ۱۲۸ میلیون دالری در سنترال پارک است.

اکنون که روند بازسازی تقریبا به پایان رسیده، ساختمان فلت‌آیرون آماده ورود به مرحله‌ای تازه و بسیار مجلل از زندگی خود است.

این ساختمان بیش از ۱۲۰ سال نمادی از نبوغ معماری بوده است و در حالیکه تاریخ و هویت آن در روند بازسازی حفظ و برجسته شده، اکنون به نمادی از قیمت‌های سرسام‌آور املاک لوکس در شهر نیویارک نیز تبدیل شده است.

تأثیر چشمگیر بر محله

احیای ساختمان فلت‌آیرون یادآور دوران ساخت اولیه آن است.

این ساختمان که در سال ۱۹۰۲ تکمیل شد، یک شاهکار معماری به شمار می‌رفت. استفاده از پایه‌های فولادی پیشرفته در آن باعث شد که فلت‌آیرون به یکی از نخستین آسمان‌خراش‌های شهر نیویارک تبدیل شود.

این بنا توسط معمار دانیل برنهام طراحی شد تا روی قطعه زمینی مثلثی شکل در محل تقاطع جاده برادوی و جاده پنجم قرار گیرد.

در آغاز، این ساختمان را «حماقت برنهام» می‌نامیدند، زیرا بسیاری از ساکنان محلی نگران بودند که ارتفاع زیاد و شکل باریک آن باعث واژگونی‌اش شود.

سال‌ها، گردشگران به یک پارک کوچک مثلثی‌شکل در مقابل این ساختمان می‌رفتند تا سلفی بگیرند و کل بنا را در پس‌زمینه عکس خود داشته باشند.

اما پس از آنکه داربست‌ها نصب شدند و همه‌گیری کرونا آغاز شد، شمار بازدیدکنندگان این پارک اندکی کاهش یافت. جیمز ماتهم ، رئیس «شراکت فلت‌آیرون نومد» که یک نهاد بهبود کسب‌وکار و مسئول اداره فضای پارک است، این موضوع را بیان کرد.

او می‌گوید با برداشته شدن داربست‌ها، بازدیدکنندگان دوباره بازگشته‌اند.

ماتهم گفت: «مردم دوباره می‌آیند تا عکس‌ بگیرند و سپس از فروشگاه‌های محلی و همچنین از رستورانت‌ها و کافه‌های عالی اطراف بازدید و خرید کنند.»

او افزود: «بنابراین بازگرداندن این ساختمان به شکوه و عظمت اصلی‌اش، به‌گونه‌ای که مکمل همه فعالیت‌هایی باشد که در اطراف آن در جریان است، بسیار مهم است.»

این ساختمان که در ابتدا برای شرکت فولر- یک شرکت ساختمانی مستقر در شیکاگو، ساخته شده بود، ۲۴ طبقه و ۹۴ متر (۳۰۷ فوت) ارتفاع دارد و در طول سال‌ها میزبان مستأجران بسیاری بوده است؛ از جمله شرکت‌های پوشاک و اسباب‌بازی، مجلات و مؤسسات انتشاراتی.

اما در بیش از ۱۰۰ سال تاریخ این ساختمان تاکنون، فلت‌آیرون همواره به‌عنوان فضای اداری مورد استفاده قرار گرفته است.

پس از آنکه آخرین مستأجران اداری آن، یعنی انتشارات مک‌میلان، در سال ۲۰۱۹ ساختمان را ترک کردند، داربست‌ها برپا شد و این بنا در پی سال‌ها اختلاف بر سر مالکیت، بدون استفاده و خالی باقی ماند.

مالکان کنونی ساختمان -سازمان برادسکی، جی‌اف‌پی ریل استیت و گروه سورجنت- در سال ۲۰۲۳، پس از اعلام برنامه خود برای تبدیل این ساختمان به مجتمع لوکس مسکونی، بازسازی آن را آغاز کردند.

پس از تکمیل پروژه، این ساختمان دارای ۳۶ اپارلتمان با طراحی باز خواهد بود؛ برخی از واحدها نیم‌طبقه و برخی دیگر یک طبقه کامل را در بر خواهند گرفت. قیمت واحدهای سه‌خوابه از ۱۱ میلیون دالر آغاز می‌شود، در حالیکه یک واحد پنج‌خوابه که تمام یک طبقه را اشغال می‌کند و دارای بالکن است، با قیمت ۵۸/۵ میلیون دالر عرضه شده و در حال حاضر برای آن قرارداد خرید منعقد شده است.

همچنین امکانات رفاهی جدیدی به زیرزمین و فضاهای مشترک ساختمان افزوده می‌شود، از جمله:

یک حوض آب‌بازی ۱۸ متری، اتاق بیلیارد، سالن پیانو و مرکز تندرستی و سلامت.

به گفته مالکان، انتظار می‌رود ساکنان جدید در ماه‌های آینده به این ساختمان نقل مکان کنند. پیش‌بینی می‌شود تمامی واحدهای مسکونی و امکانات رفاهی ساختمان در اوایل سال ۲۰۲۷ به طور کامل تکمیل شوند.

چگونه می‌توان یک مکان مثلثی‌شکل را به مکانی مطلوب برای زندگی تبدیل کرد؟

زمانی که شرکت طراحی استدیو سوفیلد مستقر در نیویارک، برای بازطراحی فضای داخلی ساختمان استخدام شد، باید با چالش میراث گذشته این بنا به‌عنوان یک ساختمان اداری روبه‌رو می‌شد. ویلیام سوفیلد، یکی از بنیان‌گذاران این شرکت، به این موضوع اشاره کرد.

اما مانع بزرگتر، شکل منحصربه‌فرد ساختمان بود. چگونه می‌توان یک مثلث را که در باریک‌ترین نقطه خود تنها حدود ۱/۸ متر (۶ فوت) عرض دارد – به اپارتمان‌های لوکسی تقسیم کرد که ارزش چندین میلیون دالر داشته باشند؟

با این حال، درست همین شکل مثلثی – همراه با تاریخچه، نبوغ معماری و ویژگی منحصربه‌فرد آن، دلیل اصلی جذابیت ساختمان است.

توماس برادسکی، از شرکای سازمان برادسکی، به بی‌بی‌سی گفت: «هدف ما تغییر دادن چیزهایی که این ساختمان را برای نیویارکی‌ها تا این اندازه خاص و محبوب کرده‌اند، نبود.»

او افزود: «چیدمان‌ها، تناسب فضاها و چشم‌اندازها مستقیما از معماری ساختمان الهام گرفته‌اند، نه از روشی که معمولا هنگام طراحی یک ساختمان از صفر به کار می‌بریم.»

این بنا در اصل به گونه‌ای طراحی شده بود که یادآور یک ستون کلاسیک یونانی باشد. نمای بیرونی آن از سنگ آهک، خشت و سفاله‌های تزئینی ساخته شده و با عناصر تزئینی گوناگونی مانند سر شیرها، تاج‌های گل، عقاب‌ها و چهره‌های انسانی آراسته شده است.

شرکت بیر بلایندر بل، مسئول اصلی بازسازی نمای ساختمان، برای بازتولید و مرمت هزاران قطعه سفاله‌های تزئینی از یک تولیدکننده تخصصی در کالیفرنیا کمک گرفت. سپس هر قطعه به‌صورت دستی در محل خود نصب شد.

پنجره‌های ساختمان نیز که تعداد آنها به بیش از هزار پنجره می‌رسد، نیازمند تعویض بودند. این پنجره‌ها که از دهه ۱۹۷۰ باقی مانده بودند، بسیار سنگین بودند، به‌سختی باز می‌شدند و از نظر مصرف انرژی کارایی مناسبی نداشتند.

پنجره‌های جدید به اندازه‌ای ضخیم هستند که صدای ازدحام جاده‌های اطراف را به‌طور مؤثری مسدود می‌کنند و فضایی آرام و ساکت را در داخل واحدها فراهم می‌سازند؛ ویژگی‌ای که در اپارتمان‌های شهر نیویارک کمتر دیده می‌شود.

تیرهای فولادی که آسمان‌خراش را نگه داشته‌اند، در گوشه‌های مختلف واحدهای مسکونی نمایان هستند - ادای احترامی به آنچه ساختمان اصلی را تا این حد نوآورانه کرده بود. در واحد مدل طبقه دوازدهم، چارچوب فولادی حتی به قفسه‌بندی کمد تبدیل شده است.

انتظار می‌رود داربست‌های ساختمان تا پایان تابستان به‌طور کامل جمع‌آوری شوند.

ماتهم گفت هنگامی که نمای مرمت‌شده ساختمان پس از هفت سال برای نخستین بار به‌طور کامل نمایان شود و برای اولین بار در تاریخ خود نورپردازی شود، همه خواهند توانست زیبایی آن را تحسین کنند.

او که در پارک کوچک واقع در نوک مثلثی ساختمان نشسته بود، گفت: «فرقی نمی‌کند که این ساختمان به‌عنوان دفتر یکی از بزرگترین شرکت‌های انتشاراتی جهان فعالیت کند یا اینکه اکنون میزبان اپارتمان‌های فوق‌العاده گران‌قیمت باشد.»

او افزود: «نمای بیرونی ساختمان و آنچه ما از این فضاهای عمومی در اطراف آن می‌بینیم، چیزی است که همه در آن سهیم هستیم. این متعلق به همه ماست و ما همگی بخشی از آن هستیم.»

منوهای قدیمی، یک بالکن مخفی و یک دروازه چرخان چوبی

پروژه بازسازی ساختمان به کشف‌های غیرمنتظره‌ای نیز منجر شد.

کارگران هنگام برداشتن دیوارهای گچی در جریان تخریب و نوسازی، بقایای یک بالکن را در نوک مثلثی ساختمان در طبقه بیستم پیدا کردند؛ بالکنی که دقیقاً مشابه بالکن موجود در طبقه بالاتر بود.

کارلوس کاردوسو، از شرکای شرکت بیر بلندر بیلی گفت: «این در واقع جواهری پنهان در ساختمان است که هیچ‌کس از وجود آن خبر نداشت.»

این بالکن که چشم‌اندازی به فراز درختان پارک چهارراه مدیسون و امتداد جاده برادوی دارد، اکنون به‌طور کامل مرمت و احیا شده است.